ayatulkuran
Âyet âyet benzeşen âyetler · Ali Rıza ZARARSIZ tarafından derlenmektedir.

Sâffât Sûresi

37. sûre · 182 âyet · 2.235 benzeşen âyet · Mekkî · nüzul sırası 56
1
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا
veṣṣâffâti ṣaffâ.
Saflar halinde dizilenlere andolsun,
Sâffât 1 (37.1) · 6 benzeşen âyet →
2
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا
fezzâcirâti zecrâ.
Haykırıp sürükleyenlere,
Sâffât 2 (37.2) · 5 benzeşen âyet →
3
فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا
fettâliyâti ẕikrâ.
Zikir okuyanlara,
Sâffât 3 (37.3) · 11 benzeşen âyet →
4
اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ
inne ilâheküm levâḥid.
Tartışmasız, sizin İlahınız gerçekten birdir.
Sâffât 4 (37.4) · 27 benzeşen âyet →
5
رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ
rabbü-ssemâvâti vel'arḍi vemâ beynehümâ verabbü-lmeşâriḳ.
Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbidir, doğuların da Rabbidir.
Sâffât 5 (37.5) · 15 benzeşen âyet →
6
اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزٖينَةٍࣙ الْكَوَاكِبِ
innâ zeyyenne-ssemâe-ddünyâ bizînetini-lkevâkib.
Şüphesiz Biz dünya göğünü 'çekici bir süsle', yıldızlarla süsleyip-donattık.
Sâffât 6 (37.6) · 13 benzeşen âyet →
7
وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ
veḥifżam min külli şeyṭânim mârid.
Ve itaatten çıkmış her azgın şeytandan koruduk;
Sâffât 7 (37.7) · 13 benzeşen âyet →
8
لَا يَسَّمَّعُونَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍࣗ
lâ yessemme`ûne ile-lmelei-l'a`lâ veyuḳẕefûne min külli cânib.
Ki onlar, Mele'i A'la'ya kulak verip dinleyemezler, her yandan kovulup atılırlar;
Sâffât 8 (37.8) · 5 benzeşen âyet →
9
دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ
düḥûrav velehüm `aẕâbüv vâṣib.
Uzaklaştırılırlar. Onlara kesintisiz bir azap vardır.
Sâffât 9 (37.9) · 5 benzeşen âyet →
10
اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
illâ men ḫaṭife-lḫaṭfete feetbe`ahû şihâbün ŝâḳib.
Ancak (sözü hırsızlama) çalıp-kapan olursa, artık onu da delip geçen 'yakıcı bir alev' izler (ve yok eder).
Sâffât 10 (37.10) · 7 benzeşen âyet →
11
فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَنْ خَلَقْنَا اِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طٖينٍ لَازِبٍ
festeftihim ehüm eşeddü ḫalḳan em men ḫalaḳnâ. innâ ḫalaḳnâhüm min ṭînil lâzib.
Şimdi onlara sor: Yaratılış bakımından onlar mı daha zorlu, yoksa Bizim yarattıklarımız mı? Doğrusu Biz onları, cıvık-yapışkan bir çamurdan yarattık.
Sâffât 11 (37.11) · 26 benzeşen âyet →
12
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
bel `acibte veyesḫarûn.
Hayır, sen (bu muhteşem yaratışa ve onların inkarına) şaşırdın kaldın; onlar ise alay edip duruyorlar.
Sâffât 12 (37.12) · 19 benzeşen âyet →
13
وَاِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ
veiẕâ ẕükkirû lâ yeẕkürûn.
Kendilerine öğüt verildiğinde, öğüt almıyorlar.
Sâffât 13 (37.13) · 7 benzeşen âyet →
14
وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَسْتَسْخِرُونَ
veiẕâ raev âyetey yestesḫirûn.
Bir ayet (mucize) gördüklerinde de, alay konusu edinip eğleniyorlar.
Sâffât 14 (37.14) · 12 benzeşen âyet →
15
وَقَالُوا اِنْ هٰذَا اِلَّا سِحْرٌ مُبٖينٌ
veḳâlû in hâẕâ illâ siḥrum mübîn.
"Bu, açıkça bir büyüden başkası değildir" dediler.
Sâffât 15 (37.15) · 17 benzeşen âyet →
16
ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
eiẕâ mitnâ vekünnâ türâbev ve`iżâmen einnâ lemeb`ûŝûn.
"Biz öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuzda mı, gerçekten biz mi diriltilecekmişiz?"
Sâffât 16 (37.16) · 25 benzeşen âyet →
17
اَوَاٰبَاؤُنَا الْاَوَّلُونَ
eveâbâüne-l'evvelûn.
"Veya önceki atalarımız da mı?"
Sâffât 17 (37.17) · 9 benzeşen âyet →
18
قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دَاخِرُونَ
ḳul ne`am veentüm dâḫirûn.
De ki: "Evet, üstelik boyun bükmüş kimseler olarak (diriltileceksiniz).”
Sâffât 18 (37.18) · 11 benzeşen âyet →
19
فَاِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ
feinnemâ hiye zecratüv vâḥidetün feiẕâ hüm yenżurûn.
İşte o, yalnızca bir tek çığlıktan ibarettir; artık kendileri (diriltilmiş olarak) bakıp duruyorlar.
Sâffât 19 (37.19) · 29 benzeşen âyet →
20
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدّٖينِ
veḳâlû yâ veylenâ hâẕâ yevmü-ddîn.
Derler ki: "Eyvahlar bize; bu, din günüdür."
Sâffât 20 (37.20) · 26 benzeşen âyet →
21
هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذٖى كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُونَ
hâẕâ yevmü-lfaṣli-lleẕî küntüm bihî tükeẕẕibûn.
"Bu, sizin yalanladığınız (mü'mini kafirden, haklıyı haksızdan) ayırma günüdür."
Sâffât 21 (37.21) · 27 benzeşen âyet →
22
اُحْشُرُوا الَّذٖينَ ظَلَمُوا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ
uḥşürü-lleẕîne żalemû veezvâcehüm vemâ kânû ya`büdûn.
"Zulmedenleri, eşlerini ve taptıklarını biraraya getirip toplayın."
Sâffât 22 (37.22) · 18 benzeşen âyet →
23
مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَاهْدُوهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحٖيمِ
min dûni-llâhi fehdûhüm ilâ ṣirâṭi-lceḥîm.
"Allah'tan başka (taptıklarını); artık onları cehennemin yoluna yöneltip götürün."
Sâffât 23 (37.23) · 5 benzeşen âyet →
24
وَقِفُوهُمْ اِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ
veḳifûhüm innehüm mes'ûlûn.
"Ve onları durdurup-tutuklayın, çünkü sorguya çekileceklerdir."
Sâffât 24 (37.24) · 26 benzeşen âyet →
25
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ
mâ leküm lâ tenâṣarûn.
(Onlara seslenilir:) "Ne oluyor size, birbirinizle (dünyada olduğu gibi) yardımlaşmıyorsunuz?"
Sâffât 25 (37.25) · 22 benzeşen âyet →
26
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ
bel hümü-lyevme müsteslimûn.
Hayır, bugün onlar teslim olmuşlardır.
Sâffât 26 (37.26) · 18 benzeşen âyet →
27
وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ
veaḳbele ba`ḍuhüm `alâ ba`ḍiy yetesâelûn.
Kimi kimine yönelmiş olarak birbirlerine soruyorlar:
Sâffât 27 (37.27) · 25 benzeşen âyet →
28
قَالُوا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَاْتُونَنَا عَنِ الْيَمٖينِ
ḳâlû inneküm küntüm te'tûnenâ `ani-lyemîn.
"Gerçekten sizler bize sağdan (sağ duyudan ve haktan) yana gelip yanaşıyordunuz." derler.
Sâffât 28 (37.28) · 6 benzeşen âyet →
29
قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنٖينَ
ḳâlû bel lem tekûnû mü'minîn.
(Diğerleri de:) "Hayır" derler. "Zaten sizler mü'min kimseler değildiniz."
Sâffât 29 (37.29) · 6 benzeşen âyet →
30
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغٖينَ
vemâ kâne lenâ `aleyküm min sülṭân. bel küntüm ḳavmen ṭâgîn.
"Bizim üzerinizde zorlayıcı hiçbir gücümüz yoktu; hayır siz (kendiniz) azgın bir kavimdiniz."
Sâffât 30 (37.30) · 11 benzeşen âyet →
31
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَاࣗ اِنَّا لَذَائِقُونَ
feḥaḳḳa `aleynâ ḳavlü rabbinâ. innâ leẕâiḳûn.
"Böylece Rabbimiz'in sözü (yıkım ve azap va'di) üzerimize hak oldu. Şüphesiz, (azabı) tadıcılarız."
Sâffât 31 (37.31) · 8 benzeşen âyet →
32
فَاَغْوَيْنَا‌كُمْ اِنَّا كُنَّا غَاوٖينَ
feagveynâküm innâ künnâ gâvîn.
"Evet, sizi azdırdık, çünkü biz de azgın kimselerdik."
Sâffât 32 (37.32) · 20 benzeşen âyet →
33
فَاِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ
feinnehüm yevmeiẕin fi-l`aẕâbi müşterikûn.
Artık o gün onlar azapta ortaktırlar.
Sâffât 33 (37.33) · 10 benzeşen âyet →
34
اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمٖينَ
innâ keẕâlike nef`alü bilmücrimîn.
Doğrusu Biz, suçlu-günahkarlara böyle yaparız.
Sâffât 34 (37.34) · 15 benzeşen âyet →
35
اِنَّهُمْ كَانُوا اِذَا قٖيلَ لَهُمْ لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُونَ
innehüm kânû iẕâ ḳîle lehüm lâ ilâhe ille-llâhü yestekbirûn.
Çünkü onlara: "Allah'tan başka İlah yoktur" denildiği zaman, büyüklük taslarlardı.
Sâffât 35 (37.35) · 16 benzeşen âyet →
36
وَيَقُولُونَ اَئِنَّا لَتَارِكُوا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ
veyeḳûlûne einnâ letârikû âlihetinâ lişâ`irim mecnûn.
Ve derlerdi ki: "Biz, ünlenmiş bir şair için ilahlarımızı terk mi edeceğiz?"
Sâffât 36 (37.36) · 23 benzeşen âyet →
37
بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلٖينَ
bel câe bilḥaḳḳi veṣaddeḳa-lmürselîn.
Hayır, o, hakkı getirmiş ve gönderilen (elçi)leri de doğrulamıştı.
Sâffât 37 (37.37) · 19 benzeşen âyet →
38
اِنَّكُمْ لَذَائِقُوا الْعَذَابِ الْاَلٖيمِ
inneküm leẕâiḳu-l`aẕâbi-l'elîm.
Şüphesiz, siz, acı azabı tadıcılarsınız."
Sâffât 38 (37.38) · 6 benzeşen âyet →
39
وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
vemâ tüczevne illâ mâ küntüm ta`melûn.
Yaptıklarınızdan başkasıyla cezalandırılmayacaksınız.
Sâffât 39 (37.39) · 14 benzeşen âyet →
40
اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖينَ
illâ `ibâde-llâhi-lmuḫleṣîn.
Ancak muhlis olan kullar başka.
Sâffât 40 (37.40) · 9 benzeşen âyet →
41
اُولٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ
ülâike lehüm rizḳum ma`lûm.
İşte onlar; onlar için bilinen bir rızık vardır.
Sâffât 41 (37.41) · 12 benzeşen âyet →
42
فَوَا‌كِهُ وَهُمْ مُكْرَمُونَ
fevâkih. vehüm mükramûn.
Çeşitli-meyveler. Onlar ikram görenlerdir.
Sâffât 42 (37.42) · 17 benzeşen âyet →
43
فٖى جَنَّاتِ النَّعٖيمِ
fî cennâti-nne`îm.
Nimetlerle donatılmış (naim) cennetlerde.
Sâffât 43 (37.43) · 16 benzeşen âyet →
44
عَلٰى سُرُرٍ مُتَقَابِلٖينَ
`alâ sürurim müteḳâbilîn.
Birbirlerine karşı, tahtlar üzerinde (otururlar).
Sâffât 44 (37.44) · 8 benzeşen âyet →
45
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَاْسٍ مِنْ مَعٖينٍ
yüṭâfü `aleyhim bike'sim mim me`în.
Kaynaktan (doldurulmuş) kadehlerle çevrelerinde dolaşılır.
Sâffât 45 (37.45) · 21 benzeşen âyet →
46
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبٖينَ
beyḍâe leẕẕetil lişşâribîn.
Bembeyaz; içenlere lezzet (veren bir içki).
Sâffât 46 (37.46) · 7 benzeşen âyet →
47
لَا فٖيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ
lâ fîhâ gavlüv velâ hüm `anhâ yünzefûn.
Onda ne bir gaile vardır, ne de kendilerinden geçip, akılları çelinir.
Sâffât 47 (37.47) · 8 benzeşen âyet →
48
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عٖينٌ
ve`indehüm ḳâṣirâtu-ṭṭarfi `în.
Ve yanlarında bakışlarını yalnızca eşlerine çevirmiş iri gözlü kadınlar vardır.
Sâffât 48 (37.48) · 8 benzeşen âyet →
49
كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ
keennehünne beyḍum meknûn.
Sanki onlar, saklı bir yumurta gibi (çarpıcı ve pürüzsüz).
Sâffât 49 (37.49) · 7 benzeşen âyet →
50
فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ
feaḳbele ba`ḍuhüm `alâ ba`ḍiy yetesâelûn.
Böyleyken, kimi kimine yönelmiş olarak, birbirlerine soruyorlar:
Sâffât 50 (37.50) · 15 benzeşen âyet →
51
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ اِنّٖى كَانَ لٖى قَرٖينٌ
ḳâle ḳâilüm minhüm innî kâne lî ḳarîn.
Bir sözcü der ki: "Benim bir yakınım vardı."
Sâffât 51 (37.51) · 7 benzeşen âyet →
52
يَقُولُ اَئِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقٖينَ
yeḳûlü einneke lemine-lmüṣaddiḳîn.
"Derdi ki: Sen de gerçekten (dirilişi) doğrulayanlardan mısın?"
Sâffât 52 (37.52) · 9 benzeşen âyet →
53
ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدٖينُونَ
eiẕâ mitnâ vekünnâ türâbev ve`iżâmen einnâ lemedînûn.
"Bizler öldüğümüz, toprak ve kemikler olduğumuzda mı, gerçekten biz mi (yeniden diriltilip sonra da) sorguya çekilecekmişiz?"
Sâffât 53 (37.53) · 20 benzeşen âyet →
54
قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ
ḳâle hel entüm müṭṭali`ûn.
(Konuşan yanındakilere) Der ki: "Sizler (onun şimdi ne durumda olduğunu) biliyor musunuz?"
Sâffât 54 (37.54) · 4 benzeşen âyet →
55
فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فٖى سَوَاءِ الْجَحٖيمِ
feṭṭale`a feraâhü fî sevâi-lceḥîm.
Derken, bakıverdi, onu 'çılgınca yanan ateşin' tam ortasında gördü.
Sâffât 55 (37.55) · 6 benzeşen âyet →
56
قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَ لَتُرْدٖينِ
ḳâle tellâhi in kitte letürdîn.
Dedi ki: "Andolsun Allah'a, neredeyse beni de (şu bulunduğun yere) düşürecektin."
Sâffât 56 (37.56) · 14 benzeşen âyet →
57
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبّٖى لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرٖينَ
velevlâ ni`metü rabbî leküntü mine-lmuḥḍarîn.
"Eğer Rabbimin nimeti olmasaydı, muhakkak ben de (azap yerine getirilip) hazır bulundurulanlardan olacaktım.
Sâffât 57 (37.57) · 13 benzeşen âyet →
58
اَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتٖينَ
efemâ naḥnü bimeyyitîn.
"Nasıl, biz ölecek olanlar değil miymişiz?"
Sâffât 58 (37.58) · 4 benzeşen âyet →
59
اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُولٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبٖينَ
illâ mevtetene-l'ûlâ vemâ naḥnü bimü`aẕẕebîn.
"Yalnızca birinci ölümümüzden başka (öyle mi)? Ve biz azaba uğratılacak olanlar değil miymişiz?"
Sâffât 59 (37.59) · 9 benzeşen âyet →
60
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظٖيمُ
inne hâẕâ lehüve-lfevzü-l`ażîm.
Şüphesiz, bu, asıl büyük 'kurtuluş ve mutluluğun' ta kendisidir.
Sâffât 60 (37.60) · 19 benzeşen âyet →
61
لِمِثْلِ هٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ
limiŝli hâẕâ felya`meli-l`âmilûn.
Böylece çalışanlar da bunun bir benzeri için çalışmalıdır.
Sâffât 61 (37.61) · 11 benzeşen âyet →
62
اَذٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ
eẕâlike ḫayrun nüzülen em şeceratü-zzeḳḳûm.
Nasıl, böyle bir konaklanma mı daha hayırlı yoksa zakkum ağacı mı?
Sâffât 62 (37.62) · 8 benzeşen âyet →
63
اِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمٖينَ
innâ ce`alnâhâ fitnetel liżżâlimîn.
Doğrusu Biz, onu kafirler için bir fitne (bir imtihan konusu) kıldık.
Sâffât 63 (37.63) · 14 benzeşen âyet →
64
اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فٖى اَصْلِ الْجَحٖيمِ
innehâ şeceratün taḫrucü fî aṣli-lceḥîm.
Şüphesiz o, ‘çılgınca yanan ateşin’ dibinde bitip çıkar.
Sâffât 64 (37.64) · 10 benzeşen âyet →
65
طَلْعُهَا كَاَنَّهُ رُؤُسُ الشَّيَاطٖينِ
ṭal`uhâ keennehû ruûsü-şşeyâṭîn.
Onun tomurcukları, şeytanların başları gibidir.
Sâffât 65 (37.65) · 6 benzeşen âyet →
66
فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِٶُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ
feinnehüm leâkilûne minhâ femâliûne minhe-lbüṭûn.
Artık gerçekten, ondan yiyecekler böylelikle karınlarını ondan dolduracaklar.
Sâffât 66 (37.66) · 14 benzeşen âyet →
67
ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمٖيمٍ
ŝümme inne lehüm `aleyhâ leşevbem min ḥamîm.
Sonra kendileri için onun üzerinde kaynar su karıştırılmış bir içkileri de vardır.
Sâffât 67 (37.67) · 26 benzeşen âyet →
68
ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَحٖيمِ
ŝümme inne merci`ahüm leile-lceḥîm.
Sonra onların dönecekleri yer, elbette (yine) çılgınca yanan ateştir.
Sâffât 68 (37.68) · 12 benzeşen âyet →
69
اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَاءَهُمْ ضَالّٖينَ
innehüm elfev âbâehüm ḍâllîn.
Çünkü onlar, atalarını sapık kimseler olarak bulmuşlardı.
Sâffât 69 (37.69) · 18 benzeşen âyet →
70
فَهُمْ عَلٰى اٰثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ
fehüm `alâ âŝârihim yühra`ûn.
Kendileri de onları izleri üzerinde koşturup-duruyorlardı.
Sâffât 70 (37.70) · 18 benzeşen âyet →
71
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلٖينَ
veleḳad ḍalle ḳablehüm ekŝeru-l'evvelîn.
Andolsun, onlardan önce, evvelkilerin çoğu da sapmıştı.
Sâffât 71 (37.71) · 9 benzeşen âyet →
72
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فٖيهِمْ مُنْذِرٖينَ
veleḳad erselnâ fîhim münẕirîn.
Andolsun, Biz onlara uyarıcılar göndermiştik.
Sâffât 72 (37.72) · 10 benzeşen âyet →
73
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرٖينَ
fenżur keyfe kâne `âḳibetü-lmünẕerîn.
Uyarılanların nasıl bir sona uğradıklarına bir bak.
Sâffât 73 (37.73) · 14 benzeşen âyet →
74
اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖينَ
illâ `ibâde-llâhi-lmuḫleṣîn.
Ancak muhlis olan kullar başka.
Sâffât 74 (37.74) · 11 benzeşen âyet →
75
وَلَقَدْ نَادٰینَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجٖيبُونَ
veleḳad nâdânâ nûḥun feleni`me-lmücîbûn.
Andolsun, Nuh Bize (dua edip) seslenmişti de, ne güzel icabet etmiştik.
Sâffât 75 (37.75) · 17 benzeşen âyet →
76
وَنَجَّيْنَاهُ وَاَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظٖيمِ
venecceynâhü veehlehû mine-lkerbi-l`ażîm.
Onu ve ailesini, o büyük üzüntüden kurtarmıştık.
Sâffât 76 (37.76) · 9 benzeşen âyet →
77
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقٖينَ
vece`alnâ ẕürriyyetehû hümü-lbâḳîn.
Ve onun soyunu, (dünyada) onları da baki kıldık.
Sâffât 77 (37.77) · 7 benzeşen âyet →
78
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرٖينَ
veteraknâ `aleyhi fi-l'âḫirîn.
Sonra gelenler arasında ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.
Sâffât 78 (37.78) · 2 benzeşen âyet →
79
سَلَامٌ عَلٰى نُوحٍ فِى الْعَالَمٖينَ
selâmün `alâ nûḥin fi-l`âlemîn.
Alemler içinde selam olsun Nuh’a.
Sâffât 79 (37.79) · 5 benzeşen âyet →
80
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنٖينَ
innâ keẕâlike neczi-lmuḥsinîn.
Gerçekten Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.
Sâffât 80 (37.80) · 14 benzeşen âyet →
81
اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنٖينَ
innehû min `ibâdine-lmü'minîn.
Şüphesiz o, Bizim mü’min olan kullarımızdandı.
Sâffât 81 (37.81) · 12 benzeşen âyet →
82
ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرٖينَ
ŝümme agraḳne-l'âḫarîn.
Sonra diğerlerini suda boğduk.
Sâffât 82 (37.82) · 14 benzeşen âyet →
83
وَاِنَّ مِنْ شٖيعَتِهٖ لَاِبْرٰهٖيمَ
veinne min şî`atihî leibrâhîm.
Doğrusu İbrahim de onun (soyunun) bir kolundandır.
Sâffât 83 (37.83) · 14 benzeşen âyet →
84
اِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلٖيمٍ
iẕ câe rabbehû biḳalbin selîm.
Hani o, Rabbine arınmış (selim) bir kalp ile gelmişti.
Sâffât 84 (37.84) · 5 benzeşen âyet →
85
اِذْ قَالَ لِاَبٖيهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُونَ
iẕ ḳâle liebîhi veḳavmihî mâẕâ ta`büdûn.
Hani babasına ve kavmine demişti ki: “Sizler neye tapıyorsunuz?”
Sâffât 85 (37.85) · 13 benzeşen âyet →
86
اَئِفْكًا اٰلِهَةً دُونَ اللّٰهِ تُرٖيدُونَ
eifken âliheten dûne-llâhi türîdûn.
“Birtakım uydurma yalanlar için mi Allah’tan başka ilahlar istiyorsunuz?”
Sâffât 86 (37.86) · 5 benzeşen âyet →
87
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمٖينَ
femâ żannüküm birabbi-l`âlemîn.
“Alemlerin Rabbi hakkındaki zannınız nedir?”
Sâffât 87 (37.87) · 15 benzeşen âyet →
88
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُومِ
feneżara nażraten fi-nnücûm.
Sonra yıldızlara bir göz attı.
Sâffât 88 (37.88) · 3 benzeşen âyet →
89
فَقَالَ اِنّٖى سَقٖيمٌ
feḳâle innî seḳîm.
“Ben, doğrusu hastayım” dedi.
Sâffât 89 (37.89) · 5 benzeşen âyet →
90
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرٖينَ
fetevellev `anhü müdbirîn.
Böylelikle arkalarını çevirip ondan kaçmaya başladılar.
Sâffât 90 (37.90) · 5 benzeşen âyet →
91
فَرَاغَ اِلٰى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَاْكُلُونَ
ferâga ilâ âlihetihim feḳâle elâ te'külûn.
Bunun üzerine onların ilahlarına sokulup: “Yemek yemiyor musunuz?” dedi.
Sâffât 91 (37.91) · 1 benzeşen âyet →
92
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ
mâ leküm lâ tenṭiḳûn.
“Size ne oluyor ki konuşmuyorsunuz?”
Sâffât 92 (37.92) · 5 benzeşen âyet →
93
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمٖينِ
ferâga `aleyhim ḍarbem bilyemîn.
Derken onların üstüne yürüyüp sağ eliyle bir darbe indirdi.
Sâffât 93 (37.93) · 3 benzeşen âyet →
94
فَاَقْبَلُوا اِلَيْهِ يَزِفُّونَ
feaḳbelû ileyhi yeziffûn.
Çok geçmeden (halkı) birbirine girmiş durumda kendisine yönelip geldiler.
Sâffât 94 (37.94) · 4 benzeşen âyet →
95
قَالَ اَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
ḳâle eta`büdûne mâ tenḥitûn.
Dedi ki: “Yontmakta olduğunuz şeylere mi tapıyorsunuz?”
Sâffât 95 (37.95) · 14 benzeşen âyet →
96
وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
vellâhü ḫaleḳaküm vemâ ta`melûn.
“Oysa sizi de, yapmakta olduklarınızı da Allah yaratmıştır.”
Sâffât 96 (37.96) · 8 benzeşen âyet →
97
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَاَلْقُوهُ فِى الْجَحٖيمِ
ḳâlü-bnû lehû bünyânen feelḳûhü fi-lceḥîm.
Dediler ki: “Onun için (yüksekçe) bir bina inşa edin de onu çılgınca yanan ateşin içine atın.”
Sâffât 97 (37.97) · 20 benzeşen âyet →
98
فَاَرَادُوا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْاَسْفَلٖينَ
feerâdû bihî keyden fece`alnâhümü-l'esfelîn.
Böylelikle ona bir tuzak hazırlamak istediler. Oysa Biz, onları alçaltılmışlar kıldık.
Sâffât 98 (37.98) · 13 benzeşen âyet →
99
وَقَالَ اِنّٖى ذَاهِبٌ اِلٰى رَبّٖى سَيَهْدٖينِ
veḳâle innî ẕâhibün ilâ rabbî seyehdîn.
(İbrahim) Dedi ki: “Şüphesiz ben, Rabbime gidiciyim; O, beni hidayete erdirecektir.”
Sâffât 99 (37.99) · 7 benzeşen âyet →
100
رَبِّ هَبْ لٖى مِنَ الصَّالِحٖينَ
rabbi heb lî mine-ṣṣâliḥîn.
“Rabbim, bana salihlerden (olan bir çocuk) armağan et.”
Sâffât 100 (37.100) · 19 benzeşen âyet →
101
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلٖيمٍ
febeşşernâhü bigulâmin ḥalîm.
Biz de onu halim bir çocukla müjdeledik.
Sâffât 101 (37.101) · 9 benzeşen âyet →
102
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْیَ قَالَ يَا بُنَیَّ اِنّٖى اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنّٖى اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰى قَالَ يَا اَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنٖى اِنْ شَاءَ اللّٰهُ مِنَ الصَّابِرٖينَ
felemmâ belega me`ahü-ssa`ye ḳâle yâ büneyye innî erâ fi-lmenâmi ennî eẕbeḥuke fenżur mâẕâ terâ. ḳâle yâ ebeti-f`al mâ tü'mer. setecidünî in şâe-llâhü mine-ṣṣâbirîn.
Böylece (çocuk) onun yanında koşabilecek çağa erişince (İbrahim ona): “Oğlum” dedi. “Gerçekten ben seni rüyamda boğazlıyorken gördüm. Bir bak, sen ne düşünüyorsun.” (Oğlu İsmail) Dedi ki: “Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşaAllah, beni sabredenlerden bulacaksın.”
Sâffât 102 (37.102) · 6 benzeşen âyet →
103
فَلَمَّا اَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبٖينِ
felemmâ eslemâ vetellehû lilcebîn.
Sonunda ikisi de (Allah’ın emrine ve takdirine) teslim olup (babası, İsmail’i kurban etmek için) onu alnı üzerine yatırdı.
Sâffât 103 (37.103) · 2 benzeşen âyet →
104
وَنَادَيْنَاهُ اَنْ يَا اِبْرٰهٖيمُ
venâdeynâhü ey yâ ibrâhîm.
Biz ona: “Ey İbrahim” diye seslendik.
Sâffât 104 (37.104) · 2 benzeşen âyet →
105
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنٖينَ
ḳad ṣaddaḳte-rru'yâ. innâ keẕâlike neczi-lmuḥsinîn.
“Gerçekten sen, rüyayı doğruladın. Şüphesiz Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.”
Sâffât 105 (37.105) · 21 benzeşen âyet →
106
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰؤُا الْمُبٖينُ
inne hâẕâ lehüve-lbelâü-lmübîn.
Doğrusu bu, apaçık bir imtihandı.
Sâffât 106 (37.106) · 17 benzeşen âyet →
107
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظٖيمٍ
vefedeynâhü biẕibḥin `ażîm.
Ve ona büyük bir kurbanı fidye olarak verdik.
Sâffât 107 (37.107) · 5 benzeşen âyet →
108
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرٖينَ
veteraknâ `aleyhi fi-l'âḫirîn.
Sonra gelenler arasında ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.
Sâffât 108 (37.108) · 2 benzeşen âyet →
109
سَلَامٌ عَلٰى اِبْرٰهٖيمَ
selâmün `alâ ibrâhîm.
İbrahim’e selam olsun.
Sâffât 109 (37.109) · 2 benzeşen âyet →
110
كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنٖينَ
keẕâlike neczi-lmuḥsinîn.
Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.
Sâffât 110 (37.110) · 20 benzeşen âyet →
111
اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنٖينَ
innehû min `ibâdine-lmü'minîn.
Şüphesiz o, Bizim mü’min olan kullarımızdandır.
Sâffât 111 (37.111) · 14 benzeşen âyet →
112
وَبَشَّرْنَاهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحٖينَ
vebeşşernâhü biisḥâḳa nebiyyem mine-ṣṣâliḥîn.
Biz ona, salihlerden bir peygamber olarak İshak’ı da müjdeledik.
Sâffât 112 (37.112) · 22 benzeşen âyet →
113
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰى اِسْحٰقَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهٖ مُبٖينٌ
vebâraknâ `aleyhi ve`alâ isḥâḳ. vemin ẕürriyyetihimâ muḥsinüv veżâlimül linefsihî mübîn.
Ona ve İshak’a bereketler verdik. İkisinin soyundan, ihsanda bulunan (muhsin olan) da var, açıkça kendi nefsine zulmeden de.
Sâffât 113 (37.113) · 13 benzeşen âyet →
114
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوسٰى وَهٰرُونَ
veleḳad menennâ `alâ mûsâ vehârûn.
Andolsun, Biz Musa’ya ve Harun’a lütufta bulunduk.
Sâffât 114 (37.114) · 11 benzeşen âyet →
115
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظٖيمِ
venecceynâhümâ veḳavmehümâ mine-lkerbi-l`ażîm.
Onları ve kavimlerini o büyük üzüntüden kurtardık.
Sâffât 115 (37.115) · 31 benzeşen âyet →
116
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبٖينَ
veneṣarnâhüm fekânû hümü-lgâlibîn.
Onlara yardım ettik, böylece üstün gelenler oldular.
Sâffât 116 (37.116) · 19 benzeşen âyet →
117
وَاٰتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبٖينَ
veâteynâhüme-lkitâbe-lmüstebîn.
Ve ikisine anlatımı-açık kitabı verdik.
Sâffât 117 (37.117) · 9 benzeşen âyet →
118
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقٖيمَ
vehedeynâhüme-ṣṣirâṭa-lmüsteḳîm.
Onları dosdoğru yola yöneltip-ilettik.
Sâffât 118 (37.118) · 16 benzeşen âyet →
119
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرٖينَ
veteraknâ `aleyhimâ fi-l'âḫirîn.
Sonra gelenler arasında da ikisine (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.
Sâffât 119 (37.119) · 2 benzeşen âyet →
120
سَلَامٌ عَلٰى مُوسٰى وَهٰرُونَ
selâmün `alâ mûsâ vehârûn.
Musa’ya ve Harun’a selam olsun.
Sâffât 120 (37.120) · 2 benzeşen âyet →
121
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنٖينَ
innâ keẕâlike neczi-lmuḥsinîn.
Şüphesiz Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.
Sâffât 121 (37.121) · 20 benzeşen âyet →
122
اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنٖينَ
innehümâ min `ibâdine-lmü'minîn.
Şüphesiz ikisi, Bizim mü’min olan kullarımızdandılar.
Sâffât 122 (37.122) · 16 benzeşen âyet →
123
وَاِنَّ اِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلٖينَ
veinne ilyâse lemine-lmürselîn.
Gerçekten İlyas da, gönderilmiş (peygamber)lerdendi.
Sâffât 123 (37.123) · 6 benzeşen âyet →
124
اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ اَلَا تَتَّقُونَ
iẕ ḳâle liḳavmihî elâ tetteḳûn.
Hani kendi kavmine demişti ki: “Siz korkup sakınmaz mısınız?”
Sâffât 124 (37.124) · 7 benzeşen âyet →
125
اَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ اَحْسَنَ الْخَالِقٖينَ
eted`ûne ba`lev veteẕerûne aḥsene-lḫâliḳîn.
“Siz Ba’le tapıp da Yaratıcıların en güzeli (olan Allah’ı) mı bırakıyorsunuz?”
Sâffât 125 (37.125) · 3 benzeşen âyet →
126
اَللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَائِكُمُ الْاَوَّلٖينَ
allâhe rabbeküm verabbe âbâikümü-l'evvelîn.
“Allah ki, sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir.”
Sâffât 126 (37.126) · 11 benzeşen âyet →
127
فَكَذَّبُوهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
fekeẕẕebûhü feinnehüm lemuḥḍarûn.
Fakat onu yalanladılar; bundan dolayı gerçekten onlar, (azap için getirilip) hazır bulundurulacak olanlardır.
Sâffât 127 (37.127) · 7 benzeşen âyet →
128
اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖينَ
illâ `ibâde-llâhi-lmuḫleṣîn.
Ancak, muhlis olan kullar başka.
Sâffât 128 (37.128) · 5 benzeşen âyet →
129
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرٖينَ
veteraknâ `aleyhi fi-l'âḫirîn.
Sonra gelenler arasında ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.
Sâffât 129 (37.129) · 4 benzeşen âyet →
130
سَلَامٌ عَلٰى اِلْ‌يَاسٖينَ
selâmün `alâ ilyâsîn.
İlyas’a selam olsun.
Sâffât 130 (37.130) · 3 benzeşen âyet →
131
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنٖينَ
innâ keẕâlike neczi-lmuḥsinîn.
Şüphesiz Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.
Sâffât 131 (37.131) · 21 benzeşen âyet →
132
اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنٖينَ
innehû min `ibâdine-lmü'minîn.
Şüphesiz o, Bizim mü’min olan kullarımızdandı.
Sâffât 132 (37.132) · 16 benzeşen âyet →
133
وَاِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلٖينَ
veinne lûṭal lemine-lmürselîn.
Gerçekten Lût da gönderilmiş (elçi)lerdendi.
Sâffât 133 (37.133) · 8 benzeşen âyet →
134
اِذْ نَجَّيْنَاهُ وَاَهْلَهُ اَجْمَعٖينَ
iẕ necceynâhü veehlehû ecme`în.
Hani Biz onu ve ailesini topluca kurtarmıştık.
Sâffât 134 (37.134) · 9 benzeşen âyet →
135
اِلَّا عَجُوزًا فِى الْغَابِرٖينَ
illâ `acûzen fi-lgâbirîn.
Geride bırakılanlar arasında bir yaşlı kadın dışında.
Sâffât 135 (37.135) · 7 benzeşen âyet →
136
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرٖينَ
ŝümme demmerne-l'âḫarîn.
Sonra geride kalanları yerle bir ettik.
Sâffât 136 (37.136) · 17 benzeşen âyet →
137
وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحٖينَ
veinneküm letemürrûne `aleyhim muṣbiḥîn.
Siz onların üstünden muhakkak geçip gidiyorsunuz; sabah vakti.
Sâffât 137 (37.137) · 8 benzeşen âyet →
138
وَبِالَّيْلِ اَفَلَا تَعْقِلُونَ
vebilleyl. efelâ ta`ḳilûn.
Ve geceleyin. Yine de akıllanmayacak mısınız?
Sâffât 138 (37.138) · 16 benzeşen âyet →
139
وَاِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلٖينَ
veinne yûnüse lemine-lmürselîn.
Şüphesiz Yunus da gönderilmiş (elçi)lerdendi.
Sâffât 139 (37.139) · 11 benzeşen âyet →
140
اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
iẕ ebeḳa ile-lfülki-lmeşḥûn.
Hani o, dolu bir gemiye kaçmıştı.
Sâffât 140 (37.140) · 1 benzeşen âyet →
141
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضٖينَ
fesâheme fekâne mine-lmüdḥaḍîn.
Böylece kur’aya katılmıştı da, kaybedenlerden olmuştu.
Sâffât 141 (37.141) · 4 benzeşen âyet →
142
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلٖيمٌ
felteḳamehü-lḥûtü vehüve mülîm.
Derken onu balık yutmuştu, oysa o kınanmıştı.
Sâffât 142 (37.142) · 3 benzeşen âyet →
143
فَلَوْلَا اَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحٖينَ
felevlâ ennehû kâne mine-lmüsebbiḥîn.
Eğer (Allah’ı çokça) tesbih edenlerden olmasaydı,
Sâffât 143 (37.143) · 15 benzeşen âyet →
144
لَلَبِثَ فٖى بَطْنِهٖ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
lelebiŝe fî baṭnih ilâ yevmi yüb`aŝûn.
Onun karnında (insanların) dirilip-kaldırılacakları güne kadar kalakalmıştı.
Sâffât 144 (37.144) · 2 benzeşen âyet →
145
فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقٖيمٌ
fenebeẕnâhü bil`arâi vehüve seḳîm.
Sonunda o hasta bir durumdayken çıplak bir yere (sahile) attık.
Sâffât 145 (37.145) · 2 benzeşen âyet →
146
وَاَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطٖينٍ
veembetnâ `aleyhi şeceratem miy yaḳṭîn.
Ve üzerine, sık-geniş yaprakla (kabağa benzer) türden bir ağaç bitirdik.
Sâffât 146 (37.146) · 6 benzeşen âyet →
147
وَاَرْسَلْنَاهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَزٖيدُونَ
veerselnâhü ilâ mieti elfin ev yezîdûn.
Onu yüzbin veya (sayısı) daha da artan (bir topluluk)a (peygamber olarak) gönderdik.
Sâffât 147 (37.147) · 1 benzeşen âyet →
148
فَاٰمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ اِلٰى حٖينٍ
feâmenû femetta`nâhüm ilâ ḥîn.
Sonunda ona iman ettiler, Biz de onları bir süreye kadar yararlandırdık.
Sâffât 148 (37.148) · 7 benzeşen âyet →
149
فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ
festeftihim elirabbike-lbenâtü velehümü-lbenûn.
Şimdi sen onlara sor: -Kızlar senin Rabbinin, erkek çocuklar onların mı?
Sâffât 149 (37.149) · 25 benzeşen âyet →
150
اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰئِكَةَ اِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ
em ḫalaḳne-lmelâikete inâŝev vehüm şâhidûn.
Yoksa onlar, şahidlik etmekteyken Biz melekleri dişiler olarak mı yarattık?
Sâffât 150 (37.150) · 12 benzeşen âyet →
151
اَلَا اِنَّهُمْ مِنْ اِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ
elâ innehüm min ifkihim leyeḳûlûn.
Dikkat edin; gerçekten onlar, düzdükleri yalanlardan dolayı derler ki:
Sâffât 151 (37.151) · 11 benzeşen âyet →
152
وَلَدَ اللّٰهُ وَاِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ
velede-llâhü veinnehüm lekâẕibûn.
“Allah doğurdu.” Onlar, hiç şüphesiz, muhakkak yalan söyleyenlerdir.
Sâffât 152 (37.152) · 21 benzeşen âyet →
153
اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنٖينَ
aṣṭafe-lbenâti `ale-lbenîn.
(Allah,) Kızları, erkek çocuklara tercih mi etmiş?
Sâffât 153 (37.153) · 19 benzeşen âyet →
154
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
mâ leküm. keyfe taḥkümûn.
Size ne oluyor, nasıl hüküm veriyorsunuz?
Sâffât 154 (37.154) · 7 benzeşen âyet →
155
اَفَلَا تَذَكَّرُونَ
efelâ teẕekkerûn.
Hiç mi öğüt alıp-düşünmüyorsunuz?
Sâffât 155 (37.155) · 14 benzeşen âyet →
156
اَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبٖينٌ
em leküm sülṭânüm mübîn.
Yoksa sizin apaçık olan bir deliliniz mi var?
Sâffât 156 (37.156) · 15 benzeşen âyet →
157
فَاْتُوا بِكِتَابِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صَادِقٖينَ
fe'tû bikitâbiküm in küntüm ṣâdiḳîn.
Eğer doğru söylüyorsanız, öyleyse getirin kitabınızı.
Sâffât 157 (37.157) · 15 benzeşen âyet →
158
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
vece`alû beynehû vebeyne-lcinneti nesebâ. veleḳad `alimeti-lcinnetü innehüm lemuḥḍarûn.
Onlar, Kendisi'yle (Allah ile) cinler arasında bir soy-bağı kurdular. Oysa andolsun, cinler de onların gerçekten (azap için getirilip) hazır bulundurulacaklarını bilmişlerdir.
Sâffât 158 (37.158) · 19 benzeşen âyet →
159
سُبْحَانَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُونَ
sübḥâne-llâhi `ammâ yeṣifûn.
Onların nitelendirdiklerinden Allah Yücedir.
Sâffât 159 (37.159) · 22 benzeşen âyet →
160
اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖينَ
illâ `ibâde-llâhi-lmuḫleṣîn.
Ancak muhlis olan kullar başka.
Sâffât 160 (37.160) · 8 benzeşen âyet →
161
فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ
feinneküm vemâ ta`büdûn.
Artık siz de, tapmakta olduklarınız da.
Sâffât 161 (37.161) · 6 benzeşen âyet →
162
مَا اَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنٖينَ
mâ entüm `aleyhi bifâtinîn.
O’na karşı kimseyi fitneye sürükleyecek değilsiniz.
Sâffât 162 (37.162) · 11 benzeşen âyet →
163
اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحٖيمِ
illâ men hüve ṣâli-lceḥîm.
Ancak kendisi çılgınca yanan ateşe girecek olan başka (onu sürüklersiniz).
Sâffât 163 (37.163) · 8 benzeşen âyet →
164
وَمَا مِنَّا اِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ
vemâ minnâ illâ lehû meḳâmüm ma`lûm.
(Melekler der ki:) “Bizden her birimiz için belli bir makam vardır.”
Sâffât 164 (37.164) · 31 benzeşen âyet →
165
وَاِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ
veinnâ lenaḥnu-ṣṣâffûn.
“Biziz, o saflar halinde dizilmiş olanlar, gerçekten biziz.”
Sâffât 165 (37.165) · 6 benzeşen âyet →
166
وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ
veinnâ lenaḥnü-lmüsebbiḥûn.
“Biziz, o tesbih edenler de, gerçekten biziz.”
Sâffât 166 (37.166) · 35 benzeşen âyet →
167
وَاِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ
vein kânû leyeḳûlûn.
Onlar (putatapıcılar), her ne kadar şöyle diyor idiyseler de:
Sâffât 167 (37.167) · 5 benzeşen âyet →
168
لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْاَوَّلٖينَ
lev enne `indenâ ẕikram mine-l'evvelîn.
”Eğer yanımızda öncekilerden bir zikir (kitap) bulunmuş olsaydı.”
Sâffât 168 (37.168) · 21 benzeşen âyet →
169
لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖينَ
lekünnâ `ibâde-llâhi-lmuḫleṣîn.
“Gerçekten bizler de, Allah’ın muhlis olan kullarından olurduk.”
Sâffât 169 (37.169) · 5 benzeşen âyet →
170
فَكَفَرُوا بِهٖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
fekeferû bih. fesevfe ya`lemûn.
Fakat (kitap gelince) onu tanımayıp-küfrettiler; yakında bileceklerdir.
Sâffât 170 (37.170) · 25 benzeşen âyet →
171
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلٖينَ
veleḳad sebeḳat kelimetünâ li`ibâdine-lmürselîn.
Andolsun, (peygamber olarak) gönderilen kullarımıza (şu) sözümüz geçmiştir:
Sâffât 171 (37.171) · 8 benzeşen âyet →
172
اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ
innehüm lehümü-lmenṣûrûn.
Gerçekten onlar, muhakkak nusret (yardım ve zafer) bulacaklardır.
Sâffât 172 (37.172) · 23 benzeşen âyet →
173
وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ
veinne cündenâ lehümü-lgâlibûn.
Ve hiç şüphesiz; Bizim ordularımız, üstün gelecek olanlar onlardır.
Sâffât 173 (37.173) · 18 benzeşen âyet →
174
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حٖينٍ
fetevelle `anhüm ḥattâ ḥîn.
Öyleyse sen, bir süreye kadar onlardan yüz çevir.
Sâffât 174 (37.174) · 17 benzeşen âyet →
175
وَاَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
veebṣirhüm fesevfe yübṣirûn.
Ve onları seyret; (azabı) yakında göreceklerdir.
Sâffât 175 (37.175) · 9 benzeşen âyet →
176
اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
efebi`aẕâbinâ yesta`cilûn.
Şimdi onlar, Bizim azabımızı mı acele istiyorlar?
Sâffât 176 (37.176) · 32 benzeşen âyet →
177
فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرٖينَ
feiẕâ nezele bisâḥatihim fesâe ṣabâḥu-lmünẕerîn.
Fakat (azap) onların sahasına indiği zaman uyarılıp-korkutulanların sabahı ne kötü olur.
Sâffât 177 (37.177) · 11 benzeşen âyet →
178
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حٖينٍ
vetevelle `anhüm ḥattâ ḥîn.
Sen bir süreye kadar onlardan yüz çevir.
Sâffât 178 (37.178) · 8 benzeşen âyet →
179
وَاَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
veebṣir fesevfe yübṣirûn.
Ve seyret; (azabı) yakında göreceklerdir.
Sâffât 179 (37.179) · 20 benzeşen âyet →
180
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
sübḥâne rabbike rabbi-l`izzeti `ammâ yeṣifûn.
Üstünlük ve güç (izzet) sahibi olan senin Rabbin, onların nitelendirdiklerinden Yücedir.
Sâffât 180 (37.180) · 26 benzeşen âyet →
181
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلٖينَ
veselâmün `ale-lmürselîn.
Gönderilmiş (peygamber)lere selam olsun.
Sâffât 181 (37.181) · 5 benzeşen âyet →
182
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ
velḥamdü lillâhi rabbi-l`âlemîn.
Ve alemlerin Rabbi olan Allah’a hamd olsun.
Sâffât 182 (37.182) · 20 benzeşen âyet →
← YâsînBütün sûrelerSâd →